Księga Izajasza 59

Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl]

59

1 הֵ֛ן לֹא־קָצְרָ֥ה יַד־יְהֹוָ֖ה מֵהוֹשִׁ֑יעַ וְלֹא־כָבְדָ֥ה אׇזְנ֖וֹ מִשְּׁמֽוֹעַ׃ Oto nie ukrócona ręka Wiekuistego, aby nie mogła wspomódz, ani przytępioném ucho Jego, aby nie mogło wysłuchać.

2 כִּ֤י אִם־עֲוֺנֹֽתֵיכֶם֙ הָי֣וּ מַבְדִּלִ֔ים בֵּינֵכֶ֕ם לְבֵ֖ין אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְחַטֹּאותֵיכֶ֗ם הִסְתִּ֧ירוּ פָנִ֛ים מִכֶּ֖ם מִשְּׁמֽוֹעַ׃ A tylko winy wasze dzieliły między wami a Bogiem waszym, a grzechy wasze zakryły oblicze Jego przed wami, że nie słyszał.

3 כִּ֤י כַפֵּיכֶם֙ נְגֹאֲל֣וּ בַדָּ֔ם וְאֶצְבְּעוֹתֵיכֶ֖ם בֶּעָוֺ֑ן שִׂפְתֽוֹתֵיכֶם֙ דִּבְּרוּ־שֶׁ֔קֶר לְשׁוֹנְכֶ֖ם עַוְלָ֥ה תֶהְגֶּֽה׃ Bo dłonie wasze zbrukane krwią, a palce wasze występkiem, usta wasze prawią kłamstwo, język wasz krzywdę knuje.

4 אֵין־קֹרֵ֣א בְצֶ֔דֶק וְאֵ֥ין נִשְׁפָּ֖ט בֶּאֱמוּנָ֑ה בָּט֤וֹחַ עַל־תֹּ֙הוּ֙ וְדַבֶּר־שָׁ֔וְא הָר֥וֹ עָמָ֖ל וְהוֹלֵ֥יד אָֽוֶן׃ Nikt nie podnosi głosu za sprawiedliwością, a nikt się nie prawuje w uczciwości; ufają w próżność i prawią fałsz, poczynają niegodziwość, a rodzą bezprawie.

5 בֵּיצֵ֤י צִפְעוֹנִי֙ בִּקֵּ֔עוּ וְקוּרֵ֥י עַכָּבִ֖ישׁ יֶאֱרֹ֑גוּ הָאֹכֵ֤ל מִבֵּֽיצֵיהֶם֙ יָמ֔וּת וְהַזּוּרֶ֖ה תִּבָּקַ֥ע אֶפְעֶֽה׃ Jaja żmije wylęgają, a tkanki pajęcze wysnuwają; kto kosztuje jaj ich umiera, a z rozbitego wykluwa się jaszczurka.

6 קֽוּרֵיהֶם֙ לֹֽא־יִהְי֣וּ לְבֶ֔גֶד וְלֹ֥א יִתְכַּסּ֖וּ בְּמַעֲשֵׂיהֶ֑ם מַֽעֲשֵׂיהֶם֙ מַֽעֲשֵׂי־אָ֔וֶן וּפֹ֥עַל חָמָ֖ס בְּכַפֵּיהֶֽם׃ Tkaniny ich nie zdadzą się na szatę, ani nakryją się wyrobami swojemi; roboty ich robotami bezprawia, a czyny grabieży w dłoni ich.

7 רַגְלֵיהֶם֙ לָרַ֣ע יָרֻ֔צוּ וִֽימַהֲר֔וּ לִשְׁפֹּ֖ךְ דָּ֣ם נָקִ֑י מַחְשְׁבֹֽתֵיהֶם֙ מַחְשְׁב֣וֹת אָ֔וֶן שֹׁ֥ד וָשֶׁ֖בֶר בִּמְסִלּוֹתָֽם׃ Nogi ich ku złemu dążą, a spieszą, by przelać krew niewinną; zamysły ich zamysłami bezprawia, klęska i ruina na torach ich.

8 דֶּ֤רֶךְ שָׁלוֹם֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ וְאֵ֥ין מִשְׁפָּ֖ט בְּמַעְגְּלוֹתָ֑ם נְתִיבֽוֹתֵיהֶם֙ עִקְּשׁ֣וּ לָהֶ֔ם כֹּ֚ל דֹּרֵ֣ךְ בָּ֔הּ לֹ֥א יָדַ֖ע שָׁלֽוֹם׃ Drogi pokoju nie znają, a niemasz prawa na manowcach ich, ścieżki swoje pokrzywili sobie, kto postał na nich, nie zaznał pokoju.

9 עַל־כֵּ֗ן רָחַ֤ק מִשְׁפָּט֙ מִמֶּ֔נּוּ וְלֹ֥א תַשִּׂיגֵ֖נוּ צְדָקָ֑ה נְקַוֶּ֤ה לָאוֹר֙ וְהִנֵּה־חֹ֔שֶׁךְ לִנְגֹה֖וֹת בָּאֲפֵל֥וֹת נְהַלֵּֽךְ׃ Przeto oddalił się sąd od nas, a nie dochodzi nas sprawiedliwość; czekamy światła, a oto - ciemność, jasności - w mrokach błądzimy.

10 נְגַשְׁשָׁ֤ה כַֽעִוְרִים֙ קִ֔יר וּכְאֵ֥ין עֵינַ֖יִם נְגַשֵּׁ֑שָׁה כָּשַׁ֤לְנוּ בַֽצׇּהֳרַ֙יִם֙ כַּנֶּ֔שֶׁף בָּאַשְׁמַנִּ֖ים כַּמֵּתִֽים׃ Macamy jako ślepi, ściany, i jako bez oczu macamy; potykamy się w południe jako w zmierzchu, wpośród pustkowiów jako umarli.

11 נֶהֱמֶ֤ה כַדֻּבִּים֙ כֻּלָּ֔נוּ וְכַיּוֹנִ֖ים הָגֹ֣ה נֶהְגֶּ֑ה נְקַוֶּ֤ה לַמִּשְׁפָּט֙ וָאַ֔יִן לִישׁוּעָ֖ה רָחֲקָ֥ה מִמֶּֽנּוּ׃ Pomrukujem jako niedźwiedzie my wszyscy, i jako gołębie gruchamy; czekamy sądu a niemasz go, pomocy, - daleką ona od nas.

12 כִּֽי־רַבּ֤וּ פְשָׁעֵ֙ינוּ֙ נֶגְדֶּ֔ךָ וְחַטֹּאותֵ֖ינוּ עָ֣נְתָה בָּ֑נוּ כִּֽי־פְשָׁעֵ֣ינוּ אִתָּ֔נוּ וַעֲוֺנֹתֵ֖ינוּ יְדַעֲנֽוּם׃ Bo rozmnożyły się występki nasze przed Tobą, a grzechy nasze świadczą przeciw nam; bo występki nasze są nam obecne, a winy nasze - znamy je.

13 פָּשֹׁ֤עַ וְכַחֵשׁ֙ בַּֽיהֹוָ֔ה וְנָס֖וֹג מֵאַחַ֣ר אֱלֹהֵ֑ינוּ דַּבֶּר־עֹ֣שֶׁק וְסָרָ֔ה הֹר֧וֹ וְהֹג֛וֹ מִלֵּ֖ב דִּבְרֵי־שָֽׁקֶר׃ Odstępstwo i zaprzanie się Wiekuistego, i odwracanie się od Boga naszego, rozprawy o grabieży i rozpasaniu, zmyślanie i wynurzanie z serca mów kłamliwych.

14 וְהֻסַּ֤ג אָחוֹר֙ מִשְׁפָּ֔ט וּצְדָקָ֖ה מֵרָח֣וֹק תַּעֲמֹ֑ד כִּֽי־כָשְׁלָ֤ה בָֽרְחוֹב֙ אֱמֶ֔ת וּנְכֹחָ֖ה לֹא־תוּכַ֥ל לָבֽוֹא׃ {ס} I odpartém wstecz prawo, a sprawiedliwość zdala stoi; bo potknęła się na ulicy prawda, a uczciwość nie może przejść.

15 וַתְּהִ֤י הָאֱמֶת֙ נֶעְדֶּ֔רֶת וְסָ֥ר מֵרָ֖ע מִשְׁתּוֹלֵ֑ל וַיַּ֧רְא יְהֹוָ֛ה וַיֵּ֥רַע בְּעֵינָ֖יו כִּי־אֵ֥ין מִשְׁפָּֽט׃ I tak jest prawda wyrugowana, a unikający złego ograbiany. Widział Wiekuisty i gorszyło to oczy Jego, że nie było prawa.

16 וַיַּרְא֙ כִּֽי־אֵ֣ין אִ֔ישׁ וַיִּשְׁתּוֹמֵ֖ם כִּ֣י אֵ֣ין מַפְגִּ֑יעַ וַתּ֤וֹשַֽׁע־לוֹ֙ זְרֹע֔וֹ וְצִדְקָת֖וֹ הִ֥יא סְמָכָֽתְהוּ׃ Widział On, że niemasz męża, i zdumiał się, że niemasz orędownika, więc wspomogło Mu ramię Jego, a sprawiedliwość Jego ona Go wsparła.

17 וַיִּלְבַּ֤שׁ צְדָקָה֙ כַּשִּׁרְיָ֔ן וְכ֥וֹבַע יְשׁוּעָ֖ה בְּרֹאשׁ֑וֹ וַיִּלְבַּ֞שׁ בִּגְדֵ֤י נָקָם֙ תִּלְבֹּ֔שֶׁת וַיַּ֥עַט כַּמְעִ֖יל קִנְאָֽה׃ I odział się w sprawiedliwość jako w pancerz, a hełm pomocy na głowie Jego, i oblókł się w szaty pomsty niby w opończę, a przybrał się jako płaszczem w żarliwość.

18 כְּעַ֤ל גְּמֻלוֹת֙ כְּעַ֣ל יְשַׁלֵּ֔ם חֵמָ֣ה לְצָרָ֔יו גְּמ֖וּל לְאֹיְבָ֑יו לָאִיִּ֖ים גְּמ֥וּל יְשַׁלֵּֽם׃ Wedle zasług ściśle wypłaci, gniew wrogom Swoim, zasługę - przeciwnikom Swoim; pomorzom zasługę wypłaci.

19 וְיִֽרְא֤וּ מִֽמַּעֲרָב֙ אֶת־שֵׁ֣ם יְהֹוָ֔ה וּמִמִּזְרַח־שֶׁ֖מֶשׁ אֶת־כְּבוֹד֑וֹ כִּֽי־יָב֤וֹא כַנָּהָר֙ צָ֔ר ר֥וּחַ יְהֹוָ֖ה נֹ֥סְסָה בֽוֹ׃ I obawiać się będą na Zachodzie imienia Wiekuistego, a na wschodzie słońca majestatu Jego, gdy nadciągnie jako rzeka wróg; tchnienie Wiekuistego unosi go.

20 וּבָ֤א לְצִיּוֹן֙ גּוֹאֵ֔ל וּלְשָׁבֵ֥י פֶ֖שַׁע בְּיַֽעֲקֹ֑ב נְאֻ֖ם יְהֹוָֽה׃ I przyjdzie do Cyonu jako wyswobodziciel, i dla nawróconych od występku w Jakóbie, rzecze Wiekuisty.

21 וַאֲנִ֗י זֹ֣את בְּרִיתִ֤י אוֹתָם֙ אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה רוּחִי֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יךָ וּדְבָרַ֖י אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּֽי בְּפִ֑יךָ לֹֽא־יָמ֡וּשׁוּ מִפִּ֩יךָ֩ וּמִפִּ֨י זַרְעֲךָ֜ וּמִפִּ֨י זֶ֤רַע זַרְעֲךָ֙ אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה מֵעַתָּ֖ה וְעַד־עוֹלָֽם׃ {ס} A ja, - takie przymierze Moje z nimi, rzecze Wiekuisty: Duch Mój, który na tobie, i słowa Moje, którem złożył w usta twe, nie ustąpią z ust twoich, ani z ust potomków twoich, ani z ust potomstwa potomków twoich, rzecze Wiekuisty, odtąd i aż na wieki.

Miqra according to the Masorah · Licencja: CC BY-SA · Źródło
Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl] · Licencja: Public Domain · Źródło