Księga Izajasza 31,7 – hebrajski i polski

31

1 ה֣וֹי הַיֹּרְדִ֤ים מִצְרַ֙יִם֙ לְעֶזְרָ֔ה עַל־סוּסִ֖ים יִשָּׁעֵ֑נוּ וַיִּבְטְח֨וּ עַל־רֶ֜כֶב כִּ֣י רָ֗ב וְעַ֤ל פָּרָשִׁים֙ כִּֽי־עָצְמ֣וּ מְאֹ֔ד וְלֹ֤א שָׁעוּ֙ עַל־קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶת־יְהֹוָ֖ה לֹ֥א דָרָֽשׁוּ׃ Biada zstępującym do Micraimu o pomoc, a na koniach polegają i pokładają ufność w wozach, że ich wiele, i w jezdnych, że ich mnóstwo wielkie, - a nie baczyli na Świętego w Izraelu, a Wiekuistego się nie radzili.

2 וְגַם־ה֤וּא חָכָם֙ וַיָּ֣בֵא רָ֔ע וְאֶת־דְּבָרָ֖יו לֹ֣א הֵסִ֑יר וְקָם֙ עַל־בֵּ֣ית מְרֵעִ֔ים וְעַל־עֶזְרַ֖ת פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃ Aleć i On mądry i sprowadzi klęskę, a słów Swoich nie cofnie; i powstanie przeciw domowi zbrodniarzy i przeciw pomocy złoczyńców.

3 וּמִצְרַ֤יִם אָדָם֙ וְֽלֹא־אֵ֔ל וְסוּסֵיהֶ֥ם בָּשָׂ֖ר וְלֹא־ר֑וּחַ וַיהֹוָ֞ה יַטֶּ֣ה יָד֗וֹ וְכָשַׁ֤ל עוֹזֵר֙ וְנָפַ֣ל עָזֻ֔ר וְיַחְדָּ֖ו כֻּלָּ֥ם יִכְלָיֽוּן׃ {ס} Wszak Micrejczycy, - ludzie to, nie bogi, a konie ich ciałem, nie duchem; a gdy Wiekuisty wyciągnie rękę Swoję, potknie się wspierający i upadnie wspierany i społem wszyscy wyginą.

4 כִּ֣י כֹ֣ה אָֽמַר־יְהֹוָ֣ה ׀ אֵלַ֡י כַּאֲשֶׁ֣ר יֶהְגֶּה֩ הָאַרְיֵ֨ה וְהַכְּפִ֜יר עַל־טַרְפּ֗וֹ אֲשֶׁ֨ר יִקָּרֵ֤א עָלָיו֙ מְלֹ֣א רֹעִ֔ים מִקּוֹלָם֙ לֹ֣א יֵחָ֔ת וּמֵהֲמוֹנָ֖ם לֹ֣א יַעֲנֶ֑ה כֵּ֗ן יֵרֵד֙ יְהֹוָ֣ה צְבָא֔וֹת לִצְבֹּ֥א עַל־הַר־צִיּ֖וֹן וְעַל־גִּבְעָתָֽהּ׃ Albowiem to rzekł Wiekuisty do mnie: Jako gdy warczy lew albo lwiątko nad zdobyczą swoją, a choćby zwołano przeciw niemu gromadę pasterzy, głosu ich się nie ulęknie, a przed tłumem ich się nie ukorzy: tak zstąpi Wiekuisty zastępów, aby walczyć o górę Cyon i o wzgórze jego.

5 כְּצִפֳּרִ֣ים עָפ֔וֹת כֵּ֗ן יָגֵ֛ן יְהֹוָ֥ה צְבָא֖וֹת עַל־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם גָּנ֥וֹן וְהִצִּ֖יל פָּסֹ֥חַ וְהִמְלִֽיט׃ Jako ptaki trzepocące, tak obroni Wiekuisty zastępów Jeruszalaim, obraniając i ocalając, oszczędzając i wybawiając.

6 שׁ֗וּבוּ לַאֲשֶׁ֛ר הֶעְמִ֥יקוּ סָרָ֖ה בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ Nawróćcie się do Tego, od którego tak daleko odstąpiono, synowie Israela!

7 כִּ֚י בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יִמְאָס֗וּן אִ֚ישׁ אֱלִילֵ֣י כַסְפּ֔וֹ וֶאֱלִילֵ֖י זְהָב֑וֹ אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֥וּ לָכֶ֛ם יְדֵיכֶ֖ם חֵֽטְא׃ Albowiem dnia onego odrzuci każdy bożki swoje srebrne i bożki swoje złote, które potworzyły wam ręce wasze na grzech.

8 וְנָפַ֤ל אַשּׁוּר֙ בְּחֶ֣רֶב לֹא־אִ֔ישׁ וְחֶ֥רֶב לֹא־אָדָ֖ם תֹּאכְלֶ֑נּוּ וְנָ֥ס לוֹ֙ מִפְּנֵי־חֶ֔רֶב וּבַחוּרָ֖יו לָמַ֥ס יִהְיֽוּ׃ I padnie Aszur nie od miecza męża, a nie miecz człowieka pochłonie go; i ucieknie przed mieczem, a młodzieńcy jego ujarzmieni będą.

9 וְסַלְעוֹ֙ מִמָּג֣וֹר יַעֲב֔וֹר וְחַתּ֥וּ מִנֵּ֖ס שָׂרָ֑יו נְאֻם־יְהֹוָ֗ה אֲשֶׁר־א֥וּר לוֹ֙ בְּצִיּ֔וֹן וְתַנּ֥וּר ל֖וֹ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ {פ}
A opoka jego od strachu umknie, i zadrżą przed każdą chorągwią książęta jego, rzecze Wiekuisty, którego ogień na Cyonie, a ognisko w Jeruszalaim.

Miqra according to the Masorah · Licencja: CC BY-SA · Źródło
Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl] · Licencja: Public Domain · Źródło