Księga Ezechiela 35,2 – hebrajski i polski

35

1 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc:

2 בֶּן־אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ עַל־הַ֣ר שֵׂעִ֑יר וְהִנָּבֵ֖א עָלָֽיו׃ Synu człowieczy! Zwróć oblicze swe ku górze Seir, a prorokuj przeciwko niej.

3 וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה הִנְנִ֥י אֵלֶ֖יךָ הַר־שֵׂעִ֑יר וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יךָ וּנְתַתִּ֖יךָ שְׁמָמָ֥ה וּמְשַׁמָּֽה׃ I oświadcz jej: Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Otom Ja przeciw tobie, góro Seir, i wyciągnę rękę Moję na cię, i obrócę cię w pustkowie i ruinę.

4 עָרֶ֙יךָ֙ חׇרְבָּ֣ה אָשִׂ֔ים וְאַתָּ֖ה שְׁמָמָ֣ה תִֽהְיֶ֑ה וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ Miasta twoje w zgliszcza obrócę, a ty sama w pustynię się zamienisz i poznasz, żem Ja Wiekuisty!

5 יַ֗עַן הֱי֤וֹת לְךָ֙ אֵיבַ֣ת עוֹלָ֔ם וַתַּגֵּ֥ר אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל עַל־יְדֵי־חָ֑רֶב בְּעֵ֣ת אֵידָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֺ֥ן קֵֽץ׃ Dla tego żeś żywiła nienawiść wieczną, a wydała synów Israela na ostrze miecza w dzień klęski ich, czasu kaźni ostatecznej.

6 לָכֵ֣ן חַי־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה כִּֽי־לְדָ֥ם אֶעֶשְׂךָ֖ וְדָ֣ם יִרְדְּפֶ֑ךָ אִם־לֹ֥א דָ֛ם שָׂנֵ֖אתָ וְדָ֥ם יִרְדְּפֶֽךָ׃ Przeto żyw Ja, rzecze Pan Wiekuisty, że cię w krew obrócę, a krew cię ścigać będzie! Ponieważ przelewu krwi w nienawiści nie miałaś, przeto krew ścigać cię będzie!

7 וְנָֽתַתִּי֙ אֶת־הַ֣ר שֵׂעִ֔יר לְשִֽׁמְמָ֖ה וּשְׁמָמָ֑ה וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נּוּ עֹבֵ֥ר וָשָֽׁב׃ I obrócę górę Seir w pustkowie i ruinę, a wytracę z niej przychodzących i wracających.

8 וּמִלֵּאתִ֥י אֶת־הָרָ֖יו חֲלָלָ֑יו גִּבְעוֹתֶ֤יךָ וְגֵיאוֹתֶ֙יךָ֙ וְכׇל־אֲפִיקֶ֔יךָ חַלְלֵי־חֶ֖רֶב יִפְּל֥וּ בָהֶֽם׃ I napełnię jej wzgórza poległymi jej, twoje wyżyny i twoje doliny i wszystkie parowy twoje - pobici mieczem legną na nich.

9 שִֽׁמְמ֤וֹת עוֹלָם֙ אֶתֶּנְךָ֔ וְעָרֶ֖יךָ לֹ֣א (תישבנה) [תָשֹׁ֑בְנָה] וִידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ W pustkowia wieczne obrócę cię, a miasta twoje nie będą odbudowane, a poznacie, żem Ja Wiekuisty.

10 יַ֣עַן אֲ֠מׇרְךָ֠ אֶת־שְׁנֵ֨י הַגּוֹיִ֜ם וְאֶת־שְׁתֵּ֧י הָאֲרָצ֛וֹת לִ֥י תִהְיֶ֖ינָה וִֽירַשְׁנ֑וּהָ וַיהֹוָ֖ה שָׁ֥ם הָיָֽה׃ {ס} Dla tego, żeś powiedział: "Dwa te narody i dwa te kraje moje będą, a my je posiędziem!" - gdy przecież Wiekuisty tam był -

11 לָכֵ֣ן חַי־אָ֗נִי נְאֻם֮ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִה֒ וְעָשִׂ֗יתִי כְּאַפְּךָ֙ וּכְקִנְאָ֣תְךָ֔ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתָה מִשִּׂנְאָתֶ֖יךָ בָּ֑ם וְנוֹדַ֥עְתִּי בָ֖ם כַּאֲשֶׁ֥ר אֶשְׁפְּטֶֽךָ׃ Przeto żyw Ja, rzecze Pan, Wiekuisty, chcę postąpić z tobą wedle gniewu twojego i wedle żarliwości twojej, którąś wywierał w nienawiści twojej ku nim, a dam się poznać wpośród nich, gdy tak sądzić cię będę.

12 וְֽיָדַעְתָּ֮ כִּ֣י אֲנִ֣י יְהֹוָה֒ שָׁמַ֣עְתִּי ׀ אֶת־כׇּל־נָאָֽצוֹתֶ֗יךָ אֲשֶׁ֥ר אָמַ֛רְתָּ עַל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֣ר ׀ [שָׁמֵ֑מוּ] (שממה) לָ֥נוּ נִתְּנ֖וּ לְאׇכְלָֽה׃ A poznasz, żem Ja Wiekuisty słyszał wszystkie zniewagi, któreś wyrzekła przeciw górom Israela, gdyś mówiła: spustoszone zostały, nam wydane one na spożycie!

13 וַתַּגְדִּ֤ילוּ עָלַי֙ בְּפִיכֶ֔ם וְהַעְתַּרְתֶּ֥ם עָלַ֖י דִּבְרֵיכֶ֑ם אֲנִ֖י שָׁמָֽעְתִּי׃ {ס} Tak chełpiliście się przeciw Mnie usty waszemi, i obsypaliście Mnie mowami waszemi; - Jam to słyszał.

14 כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֑ה כִּשְׂמֹ֙חַ֙ כׇּל־הָאָ֔רֶץ שְׁמָמָ֖ה אֶעֱשֶׂה־לָּֽךְ׃ Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ku radości całej ziemi w pustynię cię obrócę.

15 כְּשִׂמְחָ֨תְךָ֜ לְנַחֲלַ֧ת בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֛ל עַ֥ל אֲשֶׁר־שָׁמֵ֖מָה כֵּ֣ן אֶעֱשֶׂה־לָּ֑ךְ שְׁמָמָ֨ה תִהְיֶ֤ה הַר־שֵׂעִיר֙ וְכׇל־אֱד֣וֹם כֻּלָּ֔הּ וְיָדְע֖וּ כִּי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ {פ}
Jakoś się ty cieszyła nad dziedzictwem domu Israela, że spustoszone zostało, tak uczynię tobie. W pustkowie się obrócisz, góro Seir, wespół z Edomem całym, aby poznano, żem Ja Wiekuisty.

Miqra according to the Masorah · Licencja: CC BY-SA · Źródło
Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl] · Licencja: Public Domain · Źródło