Księga Ezechiela 28

Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl]

28

1 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc:

2 בֶּן־אָדָ֡ם אֱמֹר֩ לִנְגִ֨יד צֹ֜ר כֹּה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֗ה יַ֣עַן גָּבַ֤הּ לִבְּךָ֙ וַתֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ל אָ֔נִי מוֹשַׁ֧ב אֱלֹהִ֛ים יָשַׁ֖בְתִּי בְּלֵ֣ב יַמִּ֑ים וְאַתָּ֤ה אָדָם֙ וְֽלֹא־אֵ֔ל וַתִּתֵּ֥ן לִבְּךָ֖ כְּלֵ֥ב אֱלֹהִֽים׃ Synu człowieczy, oświadcz księciu Coru: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ponieważ zhardziało serce twoje, a mniemałeś: "Bogiem ja, siedzibę boską zajmuję wpośrodku mórz!" - gdy wszak człowiekiem jesteś a nie Bogiem - a stawiłeś jednak zamysły swe jako zamysły Boże.

3 הִנֵּ֥ה חָכָ֛ם אַתָּ֖ה (מדנאל) [מִדָּֽנִיֵּ֑אל] כׇּל־סָת֖וּם לֹ֥א עֲמָמֽוּךָ׃ Oto niby mędrszym byłeś niż Daniel, żadna tajnia nie sprawiała ci trudności!

4 בְּחׇכְמָֽתְךָ֙ וּבִתְבוּנָ֣תְךָ֔ עָשִׂ֥יתָ לְּךָ֖ חָ֑יִל וַתַּ֛עַשׂ זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף בְּאוֹצְרוֹתֶֽיךָ׃ Mądrością i roztropnością twoją zdobyłeś sobie dostatki i nabrałeś złota i srebra do skarbców twoich.

5 בְּרֹ֧ב חׇכְמָתְךָ֛ בִּרְכֻלָּתְךָ֖ הִרְבִּ֣יתָ חֵילֶ֑ךָ וַיִּגְבַּ֥הּ לְבָבְךָ֖ בְּחֵילֶֽךָ׃ {ס} Wielką pomysłowością twą, handlem twoim rozmnożyłeś dostatki twoje, i zhardziało serce twe z powodu dostatków twoich:

6 לָכֵ֕ן כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֑ה יַ֛עַן תִּתְּךָ֥ אֶת־לְבָבְךָ֖ כְּלֵ֥ב אֱלֹהִֽים׃ Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Ponieważ stawiłeś zamysły swoje jako zamysły Boże,

7 לָכֵ֗ן הִנְנִ֨י מֵבִ֤יא עָלֶ֙יךָ֙ זָרִ֔ים עָרִיצֵ֖י גּוֹיִ֑ם וְהֵרִ֤יקוּ חַרְבוֹתָם֙ עַל־יְפִ֣י חׇכְמָתֶ֔ךָ וְחִלְּל֖וּ יִפְעָתֶֽךָ׃ Dla tego oto przywiodę na cię cudzoziemców, najsroższych z narodów, i dobędą oni mieczów swoich na błyszczącą mądrość twoję i poniżą blask twój.

8 לַשַּׁ֖חַת יוֹרִד֑וּךָ וָמַ֛תָּה מְמוֹתֵ֥י חָלָ֖ל בְּלֵ֥ב יַמִּֽים׃ W przepaść cię strącą a zginiesz śmiercią poległych wpośrodku morza.

9 הֶאָמֹ֤ר תֹּאמַר֙ אֱלֹהִ֣ים אָ֔נִי לִפְנֵ֖י הֹרְגֶ֑ךָ וְאַתָּ֥ה אָדָ֛ם וְלֹא־אֵ֖ל בְּיַ֥ד מְחַלְלֶֽיךָ׃ Czyż wtedy rzeczywiście powiesz: "Bogiem Ja"! - Wobec morderców twoich, gdyś wszak człowiek a nie Bóg w mocy siepacza twojego.

10 מוֹתֵ֧י עֲרֵלִ֛ים תָּמ֖וּת בְּיַד־זָרִ֑ים כִּ֚י אֲנִ֣י דִבַּ֔רְתִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה׃ {פ}
Śmiercią nieobrzezańców zginiesz z ręki cudzoziemców, gdyż Ja to zapowiedziałem, rzecze Pan Wiekuisty.

11 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc:

12 בֶּן־אָדָ֕ם שָׂ֥א קִינָ֖ה עַל־מֶ֣לֶךְ צ֑וֹר וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה אַתָּה֙ חוֹתֵ֣ם תׇּכְנִ֔ית מָלֵ֥א חׇכְמָ֖ה וּכְלִ֥יל יֹֽפִי׃ Synu człowieczy, podniesiesz pieśń żałobną nad królem Coru, i oświadczysz mu: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ty, który zamykasz sobą doskonałość, pełen mądrości i skończonego piękna.

13 בְּעֵ֨דֶן גַּן־אֱלֹהִ֜ים הָיִ֗יתָ כׇּל־אֶ֨בֶן יְקָרָ֤ה מְסֻכָתֶ֙ךָ֙ אֹ֣דֶם פִּטְדָ֞ה וְיָהֲלֹ֗ם תַּרְשִׁ֥ישׁ שֹׁ֙הַם֙ וְיָ֣שְׁפֵ֔ה סַפִּ֣יר נֹ֔פֶךְ וּבָרְקַ֖ת וְזָהָ֑ב מְלֶ֨אכֶת תֻּפֶּ֤יךָ וּנְקָבֶ֙יךָ֙ בָּ֔ךְ בְּי֥וֹם הִבָּרַאֲךָ֖ כּוֹנָֽנוּ׃ W Edenie, w sądzie Bożym bawiłeś; różnorodne kamienie drogie były przykryciem twojém: karniol, topaz i jaspis, chryzolit, onyks i beryl, szafir, granat i szmaragd i złoto; wykończenie wypukłości i wklęsłości na tobie w dzień narodzin twoich przygotowane zostało.

14 אַ֨תְּ־כְּר֔וּב מִמְשַׁ֖ח הַסּוֹכֵ֑ךְ וּנְתַתִּ֗יךָ בְּהַ֨ר קֹ֤דֶשׁ אֱלֹהִים֙ הָיִ֔יתָ בְּת֥וֹךְ אַבְנֵי־אֵ֖שׁ הִתְהַלָּֽכְתָּ׃ Tyś kerubem był namaszczonym, opiekuńczym, a osadziłem cię na górze świętej, boskiej; tam bawiłeś, wpośród kamieni gorejących przechadzałeś się.

15 תָּמִ֤ים אַתָּה֙ בִּדְרָכֶ֔יךָ מִיּ֖וֹם הִבָּֽרְאָ֑ךְ עַד־נִמְצָ֥א עַוְלָ֖תָה בָּֽךְ׃ Nieskazitelny byłeś na drogach twoich od dnia któregoś stworzony, aż znalazła się nieprawość w tobie.

16 בְּרֹ֣ב רְכֻלָּתְךָ֗ מָל֧וּ תוֹכְךָ֛ חָמָ֖ס וַֽתֶּחֱטָ֑א וָאֲחַלֶּלְךָ֩ מֵהַ֨ר אֱלֹהִ֤ים וָֽאַבֶּדְךָ֙ כְּר֣וּב הַסֹּכֵ֔ךְ מִתּ֖וֹךְ אַבְנֵי־אֵֽשׁ׃ Wskutek wielkości handlu twojego napełniło się wnętrze twoje bezprawiem, i stałeś się grzesznym; tedy spędziłem cię z góry boskiej i usunąłem cię, kerubie opiekuńczy, z pośród kamieni gorejących.

17 גָּבַ֤הּ לִבְּךָ֙ בְּיׇפְיֶ֔ךָ שִׁחַ֥תָּ חׇכְמָתְךָ֖ עַל־יִפְעָתֶ֑ךָ עַל־אֶ֣רֶץ הִשְׁלַכְתִּ֗יךָ לִפְנֵ֧י מְלָכִ֛ים נְתַתִּ֖יךָ לְרַ֥אֲוָה בָֽךְ׃ Zhardziało serce twoje wskutek piękności twojej; strwoniłeś mądrość twoję na blask twój. Na ziemię strąciłem cię, w obliczu królów postawiłem cię, aby mieli widowisko w tobie.

18 מֵרֹ֣ב עֲוֺנֶ֗יךָ בְּעֶ֙וֶל֙ רְכֻלָּ֣תְךָ֔ חִלַּ֖לְתָּ מִקְדָּשֶׁ֑יךָ וָאוֹצִא־אֵ֤שׁ מִתּֽוֹכְךָ֙ הִ֣יא אֲכָלַ֔תְךָ וָאֶתֶּנְךָ֤ לְאֵ֙פֶר֙ עַל־הָאָ֔רֶץ לְעֵינֵ֖י כׇּל־רֹאֶֽיךָ׃ Mnóstwem przewinień twoich, nieuczciwym handlem twoim, zniesławiłeś świątnice twoje, i tak wywiodłem ogień z łona twojego, ten cię strawił, i obróciłem cię w proch ziemi przed oczyma wszystkich, co spoglądali na cię.

19 כׇּל־יֽוֹדְעֶ֙יךָ֙ בָּֽעַמִּ֔ים שָׁמְמ֖וּ עָלֶ֑יךָ בַּלָּה֣וֹת הָיִ֔יתָ וְאֵינְךָ֖ עַד־עוֹלָֽם׃ {פ}
Wszyscy, którzy cię znali między narodami przerazili się widokiem twoim, nagły koniec wziąłeś, a znikłeś na wieki.

20 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc:

21 בֶּן־אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל־צִיד֑וֹן וְהִנָּבֵ֖א עָלֶֽיהָ׃ Synu człowieczy! Zwróć oblicze swe ku Cydonowi, a prorokój przeciw niemu.

22 וְאָמַרְתָּ֗ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה הִנְנִ֤י עָלַ֙יִךְ֙ צִיד֔וֹן וְנִכְבַּדְתִּ֖י בְּתוֹכֵ֑ךְ וְֽיָדְע֞וּ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהֹוָ֗ה בַּעֲשׂ֥וֹתִי בָ֛הּ שְׁפָטִ֖ים וְנִקְדַּ֥שְׁתִּי בָֽהּ׃ I oświadcz: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Otom Ja przeciw tobie Cydonie, a wsławię się wpośród ciebie, aby poznali żem Ja Wiekuisty, gdy spełnię sądy nad nim, a uświęcę się przez niego.

23 וְשִׁלַּחְתִּי־בָ֞הּ דֶּ֤בֶר וָדָם֙ בְּח֣וּצוֹתֶ֔יהָ וְנִפְלַ֤ל חָלָל֙ בְּתוֹכָ֔הּ בְּחֶ֥רֶב עָלֶ֖יהָ מִסָּבִ֑יב וְיָדְע֖וּ כִּי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ I zeszlę nań mór i krew na ulice jego, a legnie mnóstwo rannych wpośród niego, gdy dobyty będzie miecz przeciw niemu ze wszech stron, a poznają żem Ja Wiekuisty.

24 וְלֹא־יִהְיֶ֨ה ע֜וֹד לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל סִלּ֤וֹן מַמְאִיר֙ וְק֣וֹץ מַכְאִ֔ב מִכֹּל֙ סְבִ֣יבֹתָ֔ם הַשָּׁאטִ֖ים אוֹתָ֑ם וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה׃ {פ}
I tak nie stanie więcej dla domu Israela ciernia palącego i kolca raniącego z pomiędzy wszystkich, którzy ich otaczają, którzy pomiatają nimi, a poznają, żem Ja Pan Wiekuisty.

25 כֹּה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִה֒ בְּקַבְּצִ֣י ׀ אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל מִן־הָֽעַמִּים֙ אֲשֶׁ֣ר נָפֹ֣צוּ בָ֔ם וְנִקְדַּ֥שְׁתִּי בָ֖ם לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֑ם וְיָֽשְׁבוּ֙ עַל־אַדְמָתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לְעַבְדִּ֥י לְיַעֲקֹֽב׃ Tak rzecze Pan Wiekuisty: Gdy zgromadzę dom Israela z pośród narodów, między które rozproszeni zostali, wtedy uświęcę się przez nich w oczach ludów, i osiądą na ziemi swojej, którą oddałem słudze Mojemu Jakóbowi.

26 וְיָשְׁב֣וּ עָלֶ֘יהָ֮ לָבֶ֒טַח֒ וּבָנ֤וּ בָתִּים֙ וְנָטְע֣וּ כְרָמִ֔ים וְיָשְׁב֖וּ לָבֶ֑טַח בַּעֲשׂוֹתִ֣י שְׁפָטִ֗ים בְּכֹ֨ל הַשָּׁאטִ֤ים אֹתָם֙ מִסְּבִ֣יבוֹתָ֔ם וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ {פ}
I zamieszkają na niej bezpiecznie, i pobudują domy, i zasadzą winnice, i zamieszkają bezpiecznie podczas gdy spełnię sądy nad wszystkimi, którzy poniewierali nimi w otoczeniu ich, a poznają wtedy, żem Ja Wiekuisty, Bóg ich.

Miqra according to the Masorah · Licencja: CC BY-SA · Źródło
Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl] · Licencja: Public Domain · Źródło