Księga Ezechiela 25

Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl]

25

1 וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc:

2 בֶּן־אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל־בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וְהִנָּבֵ֖א עֲלֵיהֶֽם׃ Synu człowieczy! Zwróć oblicze swe ku synom Ammonu, a prorokuj przeciw nim.

3 וְאָֽמַרְתָּ֙ לִבְנֵ֣י עַמּ֔וֹן שִׁמְע֖וּ דְּבַר־אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֑ה כֹּה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֡ה יַ֩עַן֩ אׇמְרֵ֨ךְ הֶאָ֜ח אֶל־מִקְדָּשִׁ֣י כִי־נִחָ֗ל וְאֶל־אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ כִּ֣י נָשַׁ֔מָּה וְאֶל־בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה כִּ֥י הָלְכ֖וּ בַּגּוֹלָֽה׃ I oświadcz synom Ammonu: Słuchajcie słowa Pana Wiekuistego! Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ponieważ wykrzykujesz: hejże, hej! nad świątynią Moją, że znieważoną została, i nad ziemią Israela, że spustoszona, i nad tymi z domu Judy, że poszli w niewolę:

4 לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נֹתְנָ֨ךְ לִבְנֵי־קֶ֜דֶם לְמוֹרָשָׁ֗ה וְיִשְּׁב֤וּ טִירֽוֹתֵיהֶם֙ בָּ֔ךְ וְנָ֥תְנוּ בָ֖ךְ מִשְׁכְּנֵיהֶ֑ם הֵ֚מָּה יֹאכְל֣וּ פִרְיֵ֔ךְ וְהֵ֖מָּה יִשְׁתּ֥וּ חֲלָבֵֽךְ׃ Dla tego oto podam cię synom Wschodu w dziedzictwo, aby urządzili w tobie koczowiska swoje, a pobudowali w tobie osady swoje, im to pożywać płody twoje, i im wypijać mleko twoje.

5 וְנָתַתִּ֤י אֶת־רַבָּה֙ לִנְוֵ֣ה גְמַלִּ֔ים וְאֶת־בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן לְמִרְבַּץ־צֹ֑אן וִידַעְתֶּ֖ם כִּי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ {פ}
I obrócę Rabbę na wygon dla wielbłądów, a ziemię, synów Ammonu na legowisko trzodom, a poznacie, żem Ja Wiekuisty.

6 כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה יַ֚עַן מַחְאֲךָ֣ יָ֔ד וְרַקְעֲךָ֖ בְּרָ֑גֶל וַתִּשְׂמַ֤ח בְּכׇל־שָֽׁאטְךָ֙ בְּנֶ֔פֶשׁ אֶל־אַדְמַ֖ת יִשְׂרָאֵֽל׃ Gdyż tak rzecze Pan Wiekuisty: Ponieważ klaskałeś w dłoń, a tupałeś nogą, a radowałeś się z całą pogardą duszy nad ziemią Israela.

7 לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נָטִ֨יתִי אֶת־יָדִ֜י עָלֶ֗יךָ וּנְתַתִּ֤יךָֽ (לבג) [לְבַז֙] לַגּוֹיִ֔ם וְהִכְרַתִּ֙יךָ֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְהַאֲבַדְתִּ֖יךָ מִן־הָאֲרָצ֑וֹת אַשְׁמִ֣ידְךָ֔ וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ {פ}
Dla tego oto wyciągnę rękę Moję przeciw tobie, i wydam cię na łup narodom, i wytracę cię z pośród ludów, i zgładzę z pośród krajów; wytępię cię, abyś poznał, żem Ja Wiekuisty!

8 כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֑ה יַ֗עַן אֲמֹ֤ר מוֹאָב֙ וְשֵׂעִ֔יר הִנֵּ֥ה כְּכׇֽל־הַגּוֹיִ֖ם בֵּ֥ית יְהוּדָֽה׃ Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Ponieważ wołał Moab wraz z Seirem: Oto teraz jako wszystkie narody dom Judy!

9 לָכֵן֩ הִנְנִ֨י פֹתֵ֜חַ אֶת־כֶּ֤תֶף מוֹאָב֙ מֵהֶ֣עָרִ֔ים מֵעָרָ֖יו מִקָּצֵ֑הוּ צְבִ֗י אֶ֚רֶץ בֵּ֣ית הַיְשִׁימֹ֔ת בַּ֥עַל מְע֖וֹן (וקריתמה) [וְקִרְיָתָֽיְמָה]׃ Dla tego oto wyłamię górską ścianę Moabu, że pozbawiony będzie miast, miast swych aż do krańca: krasy kraju, Bet Hajeszymot, Baal Meon, i Kirjataim.

10 לִבְנֵי־קֶ֙דֶם֙ עַל־בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וּנְתַתִּ֖יהָ לְמוֹרָשָׁ֑ה לְמַ֛עַן לֹא־תִזָּכֵ֥ר בְּנֵֽי־עַמּ֖וֹן בַּגּוֹיִֽם׃ Synom Wschodu wraz z (ziemią) synów Ammonu oddam go w dziedzictwo, aby nie wspominano więcej o synach Ammonu między narodami.

11 וּבְמוֹאָ֖ב אֶעֱשֶׂ֣ה שְׁפָטִ֑ים וְיָדְע֖וּ כִּי־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה׃ {פ}
I tak spełnię nad Moabem sądy, aby poznali, żem Ja Wiekuisty.

12 כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה יַ֣עַן עֲשׂ֥וֹת אֱד֛וֹם בִּנְקֹ֥ם נָקָ֖ם לְבֵ֣ית יְהוּדָ֑ה וַיֶּאְשְׁמ֥וּ אָשׁ֖וֹם וְנִקְּמ֥וּ בָהֶֽם׃ Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ponieważ postępował Edom mściwie względem domu Judy, a zawinili ciężko, mszcząc się nad nimi;

13 לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה וְנָטִ֤תִי יָדִי֙ עַל־אֱד֔וֹם וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֣ם וּבְהֵמָ֑ה וּנְתַתִּ֤יהָ חׇרְבָּה֙ מִתֵּימָ֔ן וּדְדָ֖נֶה בַּחֶ֥רֶב יִפֹּֽלוּ׃ Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Wyciągnę rękę Moję przeciw Edomowi, i wytępię z pośród niego od człowieka do bydlęcia, i obrócę go w pustkowie; od Temanu do Dedan od miecza legną.

14 וְנָתַתִּ֨י אֶת־נִקְמָתִ֜י בֶּאֱד֗וֹם בְּיַד֙ עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְעָשׂ֣וּ בֶאֱד֔וֹם כְּאַפִּ֖י וְכַחֲמָתִ֑י וְיָֽדְעוּ֙ אֶת־נִקְמָתִ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה׃ I spełnię pomstę Moję nad Edomem ręką ludu Mego israelskiego, i postąpi z Edomem podług gniewu i oburzenia Mojego; a poznać im pomstę Moję, rzecze Pan Wiekuisty.

15 כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה יַ֛עַן עֲשׂ֥וֹת פְּלִשְׁתִּ֖ים בִּנְקָמָ֑ה וַיִּנָּקְמ֤וּ נָקָם֙ בִּשְׁאָ֣ט בְּנֶ֔פֶשׁ לְמַשְׁחִ֖ית אֵיבַ֥ת עוֹלָֽם׃ Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ponieważ postępowali Filistyni mściwie, mszcząc się zawzięcie i z pogardą w duszy, aż do zaguby, z powodu nienawiści wiecznej.

16 לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה הִנְנִ֨י נוֹטֶ֤ה יָדִי֙ עַל־פְּלִשְׁתִּ֔ים וְהִכְרַתִּ֖י אֶת־כְּרֵתִ֑ים וְהַ֣אֲבַדְתִּ֔י אֶת־שְׁאֵרִ֖ית ח֥וֹף הַיָּֽם׃ Przeto rzecze tak Pan Wiekuisty: Oto wyciągnę rękę moję przeciw Filistynom i wytępię Kretów, i wytracę szczątek nad pobrzeżem morza;

17 וְעָשִׂ֤יתִי בָם֙ נְקָמ֣וֹת גְּדֹל֔וֹת בְּתוֹכְח֖וֹת חֵמָ֑ה וְיָֽדְעוּ֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהֹוָ֔ה בְּתִתִּ֥י אֶת־נִקְמָתִ֖י בָּֽם׃ {פ}
I spełnię nad nimi pomsty wielkie skarceniami srogiemi, a poznają żem Ja Wiekuisty, gdy spełnię pomstę Mą nad nimi.

Miqra according to the Masorah · Licencja: CC BY-SA · Źródło
Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl] · Licencja: Public Domain · Źródło